Johanneke ter Stege

De 19-jarige Johanneke ter Stege uit Enschede heeft Write Now! Zwolle gewonnen. Volgens de jury weet zij groteske beelden af te wisselen met kleine persoonlijke elementen, die desalniettemin universeel zijn. Ze gebruikt mooie wendingen, scherpe zinnen en hij heeft duidelijk een goed gevoel voor metrum. Johanneke stelt zichzelf voor:

Schrijven speelt al lange tijd een belangrijke rol in mijn leven.

Zo schreef ik al vroeg gedichten, verhaaltjes en teksten op bestaande- en eigen melodieën. Ook vond (en vind) ik het fijn mijn gedachten en gevoelens te verwoorden in dagboeken. Daaruit put ik inspiratie.

Naast het schrijven maak ik muziek. Mijn zoektocht naar metrum werd uit noodzaak geboren, want in mijn liedjes moeten de woorden bij het ritme van het lied passen.

Op de middelbare school hadden we ooit een poëzieproject. Ik mocht mijn gedicht voordragen in een theater. Daar merkte ik dat ik het erg leuk vind, mijn verhaal over te brengen op het publiek.

Gedichten

Nooit Meer

Wil geen tranen
wil niet breken
wil niet janken
wil niet smeken

Wil niet vragen
om de dagen
ooit betoverend geweest

Wil niet trillen
wil niet beven
wil niet rillen
wil niet zweven

Sta nu sterker in de grond
sterker dan ik vroeger stond
spuw je kussen uit mijn mond
dans met vleugels in het rond

Wil niet zien hoe jij nu leeft
wil niet dat je aan me kleeft
wil je zwaarte nooit meer voelen
weet dat alles zal bekoelen
nu ik iemand anders ken

Hoop ook dat je eindelijk inziet
dat ik zo gelukkig ben

 

Jongens

Jongens zijn rauw
Jongens zijn ruw
ze vangen de vis met blote handen

Jongens zijn dapper
Jongens zijn stoer
ze deinzen niet terug voor donkere paden

Jongens zijn lui
Jongens zijn snel
ze rijden als gekken door straten vol hoeren
ze schieten als robots mensen verrot

Ik benijd vaak hun kracht
en de glans van hun rug
Kijken ze om, dan komen ze terug

 

Na Jou

Voor mij is liefde
het onuitgesproken besef van tijdelijkheid
Zij is een vlinder
die ik niet vast kan houden
Bang om met mijn handen
haar vleugels te verscheuren

Na jou werd stilte zoveel stiller
de nacht zoveel zwarter
mijn denken zoveel dieper

 

Stroom

Het is als een stroom die dwars door me heen gaat
me meevoert naar plekken, voorheen onbekend
Ook is het de stroom elektriciteit
het toppunt van spanning, omdat het nooit went

Het maakt me zo weerloos dat ik me verlies in
mijn lichaam, mijn lijf, mijn huid en jouw vingers
Het maakt me slavin en bazin tegelijk

Als het zo doorgaat, raak ik bezeten
bezeten van jou en van hoe je me maakt
Als het zo blijft, drijf jij mij tot waanzin
dan wordt het voltage me plotsklaps fataal

 

Voorgoed

Recht naar je hart wil ik soms gaan
je lichaam zit dan in de weg
Recht in je diepte wil ik soms praten
woorden blijken vaak blokkade
Dwars door je ziel wil ik soms zingen
met klanken die je voorgoed openbreken
en woorden die tranen mengen met bloed

De diepte in
jouw diepte in
de diepte in voorgoed

 

Niet van hier

Achter me staat
de deur op een kier
lamellen klapperen,
mijn haren wapperen
al zou je het denken
ik ben niet van hier

Ik kom van ver
mijn reis was zwaar
ginds bij die ster
het was vredig daar

Al mijn mensen
groot en klein
veel te druk bezig
om bang te zijn

Alle mensen
klein en groot
schoten weerklonken
water werd rood

 

Rinkel

Ik ben gestopt met fietsen
kijk nog even achterom
Wanneer hij weg is, rijd ik verder
mijn rug licht gebogen
mijn nek een beetje krom
Wanneer ik na een tijdje
zijn voetstappen herken,
rinkel ik mijn bel
zodat hij weet dat ik er ben

 

Het meisje, jouw meisje

Ik wil
proeven met jouw tong
baden in je zweet
kijken met jouw ogen

laat me
lachen met je mond
huilen met je tranen
voelen met jouw handen

ik ben
de stille aanbidster die over je waakt
een zachte verpleegster die je beter maakt
het meisje, dat echt haar taak niet verzaakt

Het meisje, jouw meisje
dat in het doolhof van liefde
je hart binnengaat
Niet hoort wat je zegt,
want luistert hoe je praat

Zij die nooit lijkt te weten hoe het verder gaat,
maar om één ding heel blij is:
Dat jij echt bestaat

Dat ze jou niet verzonnen
bij een uitgeverij
dat jij geen verhaal bent
dat jij leeft bij mij
dat ze jou niet verzonnen
dat jij leeft met mij

Laat me
proeven met jouw tong
baden in je zweet
kijken met jouw ogen