Juryrapport Write Now! Gent

Door Wiegertje Postma

Met pijn in dat gedeelte van mijn hartje dat enige vaderlandsliefde kent, moet ik toegeven dat de inzendingen die mij vanuit Vlaanderen bereikt hebben een relatieve verademing zijn in vergelijking met wat mij uit Nederland onder ogen gekomen is. Er valt niet aan te ontkomen: de Vlaamse inzendingen zijn over het algemeen beter geschreven. Vooral bij de poezie-inzendingen is het verschil treffend. De vraag is natuurlijk hoe dat mogelijk is. Hoe kan het dat Vlamingen over het algemeen betere invalshoeken kiezen, grondiger gedichten op papier pennen en een verhaal degelijker afronden? Zit er iets in het water, is het de frisse, heilzame Belgische berglucht, of een aaneenschakeling van nationale trauma’s die jullie hebben doorstaan, en die nu vruchtbare grond biedt voor een stevige brok verwerkingsliteratuur?

Allemaal goed mogelijk, maar wat mij aan de inzendingen af te zien het meest voor de hand liggende lijkt, is dat jullie meer lezen. Het lijkt alsof jullie meer boeken, korte verhalen en gedichten lezen, en daardoor beter weten hoe het moet. Goed nieuws dus, want dat is voor de jury een stuk aangenamer om te lezen. Helaas heeft die degelijkheid in jullie schrijfstijl ook zo zijn nadelen. Een sterk opgebouwd verhaal met correct taalgebruik is leuk en aardig, maar binnen die risicoloosheid van beproefde schrijfmethoden vindt er weinig literair vuurwerk plaats. De algemene inzending was goed, het niveau was hoog, maar nergens werd bij de jury het snot uit de neus geslagen door de keiharde confrontatie met ongebreideld talent. De meeste inzendingen hadden potentie, maar die ene verbijsterende proeve van unieke genialiteit zat er niet tussen. Dat geeft niet per se, maar het kan geen kwaad om in de toekomst een keer een zin op te schijven zoals je die nog nooit eerder hebt gelezen. Een zin die door niemand anders geschreven had kunnen worden, dan door jou.

Een andere tip is om je inzending volgend jaar nog een keertje door te nemen, voordat je het opstuurt. Ik begrijp als geen ander de offers die gebracht moeten worden voor een naderende deadline, maar ook onder tijdsdruk moet je kritisch op jezelf blijven. Prioriteiten stellen dus: een puntsgewijze toelichting bij je werk, waarin je de diverse diep-symbolische lagen uiteen zet en een bijgaand betoog over waarom jij jezelf een schrijver vindt mag je de volgende keer achterwege laten. Die laatste spellingscheck dus niet. Je mag over de grondigste vertelkwaliteiten beschikken, als je inzending krioelt van de makkelijk te voorkomen typvergissingen en ronduit ordinaire d-/t-fouten, word je toch wat minder serieus genomen als de taalvirtuoos die je meent te zijn. Laat je werk voordat je het opstuurt naar Write Now! alsjeblieft aan eerlijke dierbaren lezen, die met een liefhebbend maar kritisch oog naar je inzending kunnen kijken. Een beetje confronterend misschien, maar als je genoeg lef hebt om een jury je werk te laten lezen, moet je het ook aankunnen als een bekende er iets op aan te merken heeft. Als je je werk verbetert, hoeft de jury in je epische meesterwerk niet te struikelen over slordigheden en maak jij meer kans om te winnen. Ideaal.

Stof om voor volgend jaar over na te denken, dus. Desondanks had de jury zoals gezegd een ruim assortiment aan potentiële prijswinnaars. Het was geen makkelijke juryvergadering, maar we zijn er uit gekomen zonder dat er lelijke dingen gezegd zijn waar we later spijt van hadden, en met allemaal nog in het bezit van onze originele tanden. Allereerst: de derde prijs. Die gaat naar een inzending die volgens de jury een erg Vlaamse stem heeft. Een heel eigen stem ook, zonder dat het verhaal enkel een manier is voor de schrijver om zichzelf te profileren. Een goed opgebouwd stuk met een pointe, sterke observaties en waardevolle herhalingen, dat tegelijkertijd een prachtige sfeerschets is. Wel voelde het verhaal volgens de jury enigszins onaf. De winnaar van de derde prijs is CELINE VERVAET met EEN VROLIJK VERHAAL/VERWARRING. Gefeliciteerd!

Dan: de tweede prijs. Die is voor een verhaal dat enig in zijn soort is tussen de inzendingen van Gent. Het onderwerp van deze inzending is niet erg origineel, maar wel goed uitgewerkt binnen een origineel concept. Het is degelijk geschreven, sterk opgebouwd uit een scherp afgewerkt begin, middenstuk en einde, het wekt een gevoel van beklemming bij de lezer op, en laat hem verslagen achter. Die degelijkheid verdringt wel verfrissende originaliteit in dit verhaal, waardoor de jury zich afvraagt hoe de schrijver zich zou redden in een concept dat niet alleen om beschrijvingen vraagt. De tweede prijs gaat naar het enige scenario dat de jury onder ogen gekregen heeft: DE BLIKKEN AUTO van WOUTER VAN HAVER. Gefeliciteerd!

Tot slot: de eerste prijs. De winnende inzending van Gent steekt boven de anderen uit doordat het op originele wijze het moderne stadsgevoel weergeeft, maar tegelijkertijd de historie niet uit het oog verliest. Het is grappig geschreven door een auteur met een onmiskenbaar taalgevoel, die plechtig en omslachtig taalgebruik vermijdt. Voor een nieuwe finaletekst raadt de jury ook de winnaar aan om wat ordelijker te werken, en de tekst kritisch te bekijken op slordigheden die de kracht van het verhaal kunnen ondermijnen. Gent, jullie winnaar van Write Now! dit jaar is LEEN VERHEYEN met SEBASTIAAN. Gefeliciteerd!