Hester Borgers

Ga zitten en geniet

Ik had je gebeld en je nam niet op
Omdat afstand vertrouwen schept
Je zei dat je ziek was en ik miste je

Ik dacht aan blauwe huizen en nachtelijke uren
Aan ruzies op de keukentafel en in de tuin
Alle onvoldoendes kleuren zichzelf groen
Omdat dat jouw kleur is

Aan mislukte foto’s en een huilend gezicht
Aan een roze kroon en zwarte bloemen
Aan groene muren die wit lijken
Omdat iedereen dat zegt

Aan dagen zonder eten omdat ik geen honger ken
Aan stomme laatste woorden die ik nog drie keer heb herhaald
Aan mooie gezichten uit het verleden
Omdat de toekomst nooit zo mooi lijkt als zij

Aan sigaretten die mijn naam schreeuwen
Aan mezelf die drie stappen naast me loopt
Aan zoektochten die verder gaan dan mijn treinabonnement
Omdat de horizon het einde niet is.

Geschiedenis op verkeerde plaatsen

Misschien heb ik gezocht op verkeerde plaatsen
Alsof ik warmte zocht op de noordpool
Ik schreef je naam op het raam met mijn adem
Als onze chemie uit was te leggen in een scheikundig proces
Zoals verdamping, dan zouden we geschiedenis hebben geschreven

Regenboog

Het is nog lang geen tijd om weg te gaan
En het is al te laat om weer terug te komen
Dat ik nog even bij je wil hangen
Als een te zwaar nekhorloge

Het is te laat om van mooie zinnen een gedicht te maken
Het is nog lang geen tijd om boeken te gaan sorteren
Op wat goed is en wat niet.

Geef me nog een keer de kans en ik zal je gedachten
op kleur rangschikken en al het groen en geel voor mezelf houden.

Randen van mijn weten

Dit zijn de randen van mijn weten
De grauwe grijze randen waar jij met je
Rood gelakte nagels het zand vanaf veegt
Snel je ene voet voor je andere en terwijl je
Haast dansend je weg vervolgd
Roep ik je nog na

‘’spring je?’’

En misschien was het alle andere keren gepaster geweest
Je te waarschuwen
Voor zoveel gevaren maar boven alles nog
Het vallen van grijze randen die ondanks
Het schurende zand je zouden kunnen laten vallen op
Het moment dat het, het slechtste uitkomt.

Eerder is ook al te laat

Dat ik de koelkast opentrok en jij vroeg wat
zoek je en ik antwoordde geluk wat wel waar was maar
misschien ook wel een beetje onvolledig

Dat jij zei als ik dat eerder had geweten en je
je hoofd draaide en je ziel uitspuugde zover dat nog ging
en dat ik zei dan waren we ook te laat geweest
Wat wel waar was,
maar misschien ook wel een beetje onvolledig.