Juryrapport Write Now! Groningen
Groningen,
Ik moet eerlijk zeggen dat ik altijd vrij sceptisch ben geweest over het motto ‘Er gaat niets boven Groningen’. Ik vind het een beetje zelfgenoegzaam, dat allereerst, en daarbij eigenlijk ook niet echt een compliment, als je er over nadenkt. Er is niks meer boven Groningen, nee. Het land houdt daar op. Het spoor stopt daar, er is geen manier om verder te komen, terug naar waar je vandaan kwam is de enige optie voor ontsnapping. Ik vind dat niet echt pleiten voor Groningen. Maar goed, ik heb goede verhalen over deze stad gehoord van mensen die daar verstand van kunnen hebben. Het is er gezellig, zeggen ze dan, en de kroegen hebben geen sluitingstijd. Dat laatste vind ik zelf vooral een uitzonderlijk uitnodigend visitekaartje voor Groningen.
En ik ben wel geneigd de Groningen-adepten te geloven, als ik naar de inzendingen kijk. Die waren van een hartverwarmend hoog niveau dit jaar, namelijk. Veel van de inzendingen waren nogal zwaarmoedig, wat teruggetrokken in de eigen wereld, maar ja, het leven in Groningen zal toch ook niet enkel puppies en caramel zijn. Desondanks hadden de meeste inzendingen een originele invalshoek, die vaak wel - maar niet altijd even goed doordacht en/of uitgewerkt was. De jury struikelde wel over de kwaliteit van de poëzie. Die vond ze vaak wat mager, wat teveel hangen naar het aloude Sinterklaaswerk. Onthou, dichtend Groningen: eindrijm is in principe nergens voor nodig. Om het Sinterklaaseffect te voorkomen, dient daar spaarzaam mee omgegaan te worden, en alleen toegepast als het oprecht en natuurlijk overkomt. Op ‘Ik hou van jou’ hoeft echt niet per se iets met blauwe ogen te volgen, Groningen. Liever niet, zelfs.
De jury vermoedt dat de gebreken vooral verholpen kunnen worden door meer te gaan lezen. Een tip voor volgend jaar, als we hier allemaal ook weer zitten. Wie veel leest krijgt vanzelf door hoe een verhaal of gedicht doorgaans in elkaar zit. Betekent niet meteen dat je een Paul van Ostaijen moet pullen of Cees Nooteboom perfect moet kunnen nabootsen, maar het is goed om in ieder geval te weten hoe je reeds gepubliceerde collega’s het hebben aangepakt.
De jury heeft vrij lang geruzied over de uiteindelijke top drie, maar we zijn er uit gekomen zonder onze waardigheid of oorspronkelijke tanden te verliezen. Het was niet makkelijk - er zijn misschien wat beledigingen over tafel gevlogen waar we achteraf spijt van hadden, maar ik geloof dat we tot een top drie zijn gekomen waar wij allemaal rustig van kunnen slapen, en waar Groningen zich bij de landelijke finale niet voor hoeft te schamen. Allereerst: de derde prijs. Die gaat naar een inzending waar de jury zich uitgebreid over verbijsterd heeft. De jury vond het moeilijk om te geloven dat zulke goede en zelfverzekerde poezie, met ijzersterke vondsten en mooie beelden, klanken en kleuren, van een inmiddels nèt vijftienjarige vandaan komt. Uitgebreid hebben we besproken of dit menselijk gezien mogelijk was, en hoewel daar niet helemaal overeenstemming over was, waren we het in elk geval met elkaar eens dat deze inzending heel bijzonder is. Blijven doorschrijven, is dan ook het devies. De derde prijs gaat naar Hester Borgers.
De tweede prijs is voor een uiterst originele inzending, die ook nog eens erg goed is uitgewerkt. Het taalgebruik is sober, beeldend, en bereikt met weinig woorden veel effect. Een treffend verhaal dus, en de enige reden dat de jury er na een uitgebreide ruzie voor gekozen heeft om deze inzending de tweede, in plaats van de eerste prijs te geven, is dat ze er niet zeker van was of een nieuwe finaletekst die het niet van dit originele idee moet hebben ook zo goed zou werken. De tweede prijs gaat naar een strip in een prozaverhaal: gefeliciteerd Marloes Robijn met ‘Stripverhaal - Met tekeningen van jou’.
Tot slot, de eerste prijs. De jury heeft lang gepraat over de verdeling van de eerste en tweede prijs, maar alle juryleden konden zich uiteindelijk achter de uiteindelijke winnaar scharen. En terecht. De winnaar van de Groningse voorronde van Write Now! 2009 is een prachtig geschreven, sferisch verhaal. Het is origineel, melancholisch en het enige verhaal dat de jury echt heeft ontroerd. Het zit goed in elkaar: van de sterke eerste zin tot de daarop aansluitende slotzin is het goed gekaderd, met een kop, midden en eind. Hier en daar ontspoort de stijl een beetje, en de jury wil de winnaar daarom aanraden om noest door de schrijven en kritisch te blijven op zichzelf. Groningen, de winnaar van jullie voorronde is Elisabeth Oosterling met ‘Zand zonder knarsen'. Gefeliciteerd!