Juryrapport Write Now! Heerlen
Door Wiegertje Postma
Beste mensen,
Uit de inzendingen van dit jaar blijkt dat Heerlen een stad is van welhaast epische uitersten. Bijna al het werk dat de jury voor deze voorronde gelezen heeft, handelt namelijk over twee van de grootste thema’s waar een mens in zijn leven mee te maken kan krijgen: de liefde en de misdaad. Niet alleen in New York, Bombay en Hollywood, maar ook in Heerlen zijn deze twee onderwerpen de motor van de creativiteit. Misbruik, oorlog, het vermoorden van dierbaren en koelbloedige schietpartijen blijken in de omgeving van Heerlen aan de orde van de dag. Gelukkig voor jullie is het niet enkel gewelddadige ellende wat de klok slaat, want de inzendingen getuigen er ook van dat Heerlenaren kunnen beminnen. En hoe. Naakte vrijpartijtjes onder de Spaanse sterrenhemel, kussen in oases van lippen, passionele aanbidding voor een leraar, en zelfs een erfelijke voorkeur van drie generaties vrouwen voor exotische avontuurtjes met warmbloedige minnaars. Het kan allemaal in Heerlen, zo blijkt.
Helaas kwam de jury bij het lezen van de inzendingen ook nog een paar misdaden in jullie schrijfstijl tegen. Slordigheidjes zo simpel te voorkomen als typfouten en zo vermoeiend en ordinair als d-/t-vergissingen. Leer je werkwoordsvervoegingen, Heerlen, en laat je werk controleren door iemand die het beste met je voor heeft en wat objectiever kan oordelen dan je moeder. Dat is misschien confronterend, maar je werk wordt er beter van en maakt dat wij je inzending serieuzer kunnen nemen. Daarnaast is het voor volgend jaar een goed idee om het maximum aantal woorden wat anders te interpreteren. Een maximum van 2000 woorden is echt het maximum, niet het streefaantal. In bijna iedere proza-inzending vond de jury dat er veel gesneden en geschrapt mocht worden. Hetzelfde geldt voor je gedichten. Pers er niet per se acht gedichten uit puur omdat dat het maximum is. Meer dan vier of vijf steengoede gedichten is meestal niet nodig om de jury te overtuigen. Gooi je daar nog drie hobbyeske rijmelarijtjes van een paar jaar geleden bij om je inzending wat op te vullen, zal de jury meer moeite hebben om je genie te belonen.
Gelukkig valt er vanavond genoeg genie te belonen. Er heeft in de vergadering geen bloed gevloeid, en er zijn geen vieze woorden gezegd waar we achteraf spijt van hadden. De jury was het namelijk vrij snel met elkaar eens wie de terechte winnaars van vanavond moesten worden. Naast drie winnaars, heeft de jury ervoor gekozen om iemand een eervolle vermelding te geven. Daar zit verder geen prijs aan verbonden, behalve natuurlijk eeuwigdurende eer. Die eeuwigdurende eer gaat naar Renske Janssen, met haar verhaal ‘Oh God...’. Renske heeft met 16 jaar een heel bijzonder verhaal geschreven over een onderwerp waar de jury nog maar zelden eerder over heeft gelezen: hoe de bijna vergeten Goden op de Olympos zich nu moeten voelen. Ze zitten vast in hun eigen verhaal waar niemand meer in gelooft. De jury was verrast door de originaliteit van de tekst en wil haar aanraden in godsnaam door te blijven schrijven. De fantastische ideeën zijn er in elk geval, maar haar stijl mag zich nog verder ontwikkelen en evenwichtiger worden.
Dan de derde prijs. Die gaat naar een verhaal dat de jury naar de strot greep. De stijl is droog en degelijk, wat - gezien de nare thema’s als eenzaamheid en mishandeling - een erg beklemmend effect heeft. De narigheid en de uitzichtloosheid in dit verhaal worden voor de lezer bijna voelbaar. De jury raadt de schrijver aan wat meer subtiliteit aan te brengen in nieuw werk, en de dialogen - die nu vaak geforceerd over komen - nog wat aan te scherpen. De derde prijs gaat naar het verhaal ‘Als een doodsimpel ogenblik’ van Ilse Truijen. Gefeliciteerd!
De tweede prijs gaat naar een poëzie-inzending die op landelijk niveau mee kan. De gedichten hebben een volwassen toon, terwijl de thematiek toch binnen de belevingswereld van een achttienjarige blijft. Er wordt mooi gebruik gemaakt van klank, vorm en beeld, wat zich vooral bewijst in het derde - en tevens laatste, u ziet: het kan dus, indruk maken met weinig! - gedicht, waar de jury het meeste fan van was. De tweede prijs gaat naar Vicky Hazen voor 'Sneeuwlippen'. Gefeliciteerd!
Tot slot: de eerste prijs. Die is voor een sterke inzending over een originele romance. Het verhaal getuigt van een goede, evenwichtige stijl en is pakkend geschreven, zonder teveel te vervallen in overdadig uitgesponnen terzijdes. De winnende tekst had volgens de jury nog sterker kunnen zijn als veel overbodige zinnen er uit geschrapt waren. De jury wil de winnaar dus aanraden om in een finaletekst daar heel streng op te zijn, en ook op te passen met de pretenties die een motto boven een kort verhaal suggereren. Heerlen, ik presenteer u de terechte winnaar van deze voorronde: Amber-Helena Reisig met 'Rozen voor Marie-Antoinette'. Gefeliciteerd!