Juryrapport Write Now! Nijmegen
Door Wiegertje Postma
Nijmegen biedt meer verrassingen dan je op het eerste gezicht zou verwachten. Dit hier is één van de weinige steden waar inzenders hun verbale creativiteit op ontzettend veel verschillende manieren de wereld in pompten. Niet alleen de onderwerpen waren origineel, maar ook de vorm waarin die vervolgens gegoten werden. Klassieke korte verhalen over een jongen die iedere ochtend opnieuw over het water probeert te lopen, bijvoorbeeld, of een scholier die op brute wijze levend aan een heilige geofferd wordt. In Eindhoven, nota bene. Maar de jury ontving ook columns, monologen, songteksten, toneelscènes over wat voor een speech je bijvoorbeeld moet schrijven als je moeder met George Bush trouwt, en over God die op bezoek gaat bij zijn goede vriend Rob, die in stabiele toestand in het ziekenhuis verblijft. God speelt sowieso wel een beetje, hier in Nijmegen. En het openbaar vervoer, op de een of andere manier. God en het openbaar vervoer.
De vormen waren divers en de onderwerpen origineel, maar dat was niet het enige dat de jury beviel aan de inzendingen van dit jaar. Nijmegenaren weten - zeker in vergelijking met de rest van Nederland - vrij aardig hoe je een verhaal opbouwt, hoe je een gedicht schrijft. Hoe je je materie gelijkmatig uitsmeert zonder de boel eindeloos te willen rekken. Jullie weten wanneer je moet ophouden, Nijmegen, en als jullie een einde breien aan een verhaal doen jullie dat met een klapperende clou. Niet altijd evenwichtig gebracht, daar moet ik eerlijk in zijn, want soms komt de knallende eindverrassing schijnbaar volledig uit het niets. Daar maak je de lezer maar mee aan het schrikken. Maar ach, er gebeurt tenminste wat, dus daar valt ergens ook wel weer wat voor te zeggen.
De jury wil iedereen meegeven volgend jaar strenger te zijn op zijn taalgebruik. Je mag dan over de sprankelendste ideeën beschikken, maar als je inzending krioelt van de makkelijk te voorkomen typfoutjes en ronduit ordinaire d-/t-fouten word je toch wat moeilijker serieus genomen als de taalvirtuoos die je claimt te zijn. Laat je werk de volgende keer alsjeblieft eerst even doorlezen door eerlijke dierbaren, voor je het naar Write Now opstuurt. Die ene kennis die altijd je altijd zo irritant verbetert als je een ‘als’ zegt waar je ‘dan’ bedoelt bijvoorbeeld, een mierenneukende maar goedbedoelende docent of misschien Oma, die nog degelijk taalonderwijs genoten heeft. Een beetje eng en confronterend misschien, maar als je genoeg lef hebt om een jury je werk te laten lezen, moet je het ook aankunnen als Oma er iets op aan te merken heeft. Als je je werk verbetert, hoeft de jury in je epische meesterwerk niet te struikelen over slordigheden, maak jij meer kans om te winnen, en het houdt Oma ook nog eens van de straat. Iedereen wint.
De jury had dus een aardig ruime keus voor de top drie, dit jaar. De uiteindelijke winnaars staan hier zometeen omdat de jury op deze drie over het algemeen weinig aan te merken had. Allereerst, de derde prijs. Die gaat naar een inzending waarvan de poëzie indruk maakte op de jury door de originaliteit en door de actualiteit, dit laatste onder andere dankzij het refereren naar moderne gemakken als Crocky chips en samenlevingscontracten. De derde prijs is voor Babette Zijlstra! Gefeliciteerd!
De tweede prijs is ook voor een poëzie-inzending waarvan de gedichten exact waren waar de jury naar op zoek was. Poëzie van een hoog niveau, met een prettige cadans, mooi taalgebruik en sterke beelden. Niet alle gedichten hadden volgens de jury meegestuurd hoeven worden en hier en daar wordt de toon wat gekunsteld, maar van hoogtepunten als ‘Ik houd’ en ‘Perspectief’ werd de jury erg blij. De tweede prijs gaat naar Ingeborg Klarenberg! Gefeliciteerd!
De eerste prijs gaat, terecht, naar het beste verhaal dat de jury is tegengekomen. Een inzending die van begin tot einde ijzersterk in elkaar zit. Een compleet verhaal met een verrassend slot, dat ondanks de uitzichtloze ellende die het scherp en herkenbaar afgetekende hoofdpersonage doormaakt een verfrissend feest is om te lezen. Zo kan het dus ook. Hier en daar kwam de jury wat overtollige zinnen en slordigheidjes tegen - de eindzin bevat bijvoorbeeld een kneiterende d-/t-fout - en het advies is dan ook om een nieuwe tekst even onderhoudend te maken, maar kritischer te zijn op het geschreven werk. Nijmegen, de winnaar van jullie voorronde van Write Now! 2009 is Alex Verhoeven met 'Klinkers'! Gefeliciteerd!