Het succes van anderen

Stel, je hebt een tekst ingestuurd naar Write Now!. Misschien heb je je gehaast en op het laatste moment nog iets geschreven, misschien val je onder een van de allereerste inzenders uit je regio. Hoe dan ook, je hebt een tekst opgestuurd waarover je tevreden bent. Je klikt op inzenden en daar gaat je verhaal. Je bent trots. Je vindt het spannend. Dan bedenk je: je moet wachten op de uitslag. Er is een kans dat je niet de allerbeste bent. 

Hier ligt het mijnenveld.  Ze zeggen dat je altijd moet doorzetten, dat een echte schrijver altijd doorzet. Dat is zo, maar tegelijkertijd zie je hoe de ene na de andere jonge schrijver debuteert. (Ik had me ooit voorgenomen dat mijn debuut in mijn examenjaar van het vwo zou verschijnen – een beetje driest, dat zie ik nu zelf ook wel in.) Het lijkt soms alsof het moeilijke van schrijver worden niet het schrijven is, maar zien hoe andere schrijvers presteren.

Ik heb twee keer in de finale van Write Now! gestaan. Daar ben ik trots op, dat is me toch gelukt. De eerste keer nadat ik van het finaleweekend terugkwam, was ik behoorlijk teleurgesteld dat ik niets had gewonnen. Ik wilde de beste zijn, en de jury bepaalde dat dat niet zo was – dat vond ik confronterend. Ik dacht: ik stop met schrijven, waarom zou ik het eigenlijk doen? Is het niet ijdel om te veronderstellen dat iedereen mijn teksten wil lezen? Dat duurde twee weken, daarna zat ik weer achter mijn laptop te schrijven.

Het jaar erna besloot ik om toch weer mee te doen. Ik won de tweede prijs in Groningen en kreeg daarna een wildcard: ik mocht weer mee naar de finale! Het was fantastisch, onverwacht nieuws en ook een bevestiging: ik was niet één, maar twee keer in de finale terechtgekomen. Ze vonden mijn verhalen goed! 

Vlak voor het tweede finaleweekend mocht ik ergens voordragen. Ik besloot om het verhaal te lezen dat ik voor Write Now! had ingestuurd: dan kon ik het hardop horen en direct merken wat de reactie van het publiek was. Aan het einde van de avond kwam er een jongen naar me toe en hij vroeg: ‘Die tekst die je vanavond voordroeg… Heb je die ook naar Write Now! opgestuurd?’ Ik antwoordde dat dat inderdaad het geval was en hij zuchtte. ‘Dan win ik nooit.’ Ik wist precies hoe hij zich voelde en dat zei ik ook tegen hem.

Ik ben nu stadsdichter van Groningen en ik leef van mijn pen. Mijn droom is uitgekomen: steeds meer durf ik mezelf schrijver en dichter te noemen. Maar dat is niet van de ene op de andere dag gelukt.  Ik heb zes keer met Write Now! meegedaan. Voordat je succesvol wordt, moet je eerst meerdere keren niet winnen. Dat houdt automatisch in dat je getuige bent van het succes van anderen. Ik heb een plastic mapje met afwijsbrieven van uitgeverijen: Geachte mevrouw Zielstra, uw manuscript past niet in ons fonds. Toch ben ik ervan overtuigd dat ik schrijver word, schrijver ben. Als jij je ook zo voelt, dan kom je er wel.

Laatst las ik over een bekende auteur die besefte dat hij geen A. F. Th. van der Heijden zou worden, en hoeveel vrijheid dat besef hem gaf. Ik kan me helaas niet meer herinneren waar ik het stuk las en om welke auteur het ging, alleen maar dat ik dacht: vergelijkt hij zichzelf met anderen? Hij is steengoed! Jezelf met anderen vergelijken, dat doen de ‘echte’ schrijvers dus blijkbaar ook. 

Daarom zeg ik: de échte uitdaging is om je niet te laten ontmoedigen door het succes van anderen. Je kijkt tegen mensen op, maar er zijn ook mensen die tegen jou opkijken. Er zullen veel schrijvers zijn die beter zijn dan jij, maar jij bent waarschijnlijk beter dan veel anderen. Misschien word je geen A. F. Th. van der Heijden, maar uiteindelijk vind je wel een eigen stem en dat is veel meer waard.

 

Lilian Zielstra (1991) studeerde Nederlands aan de Rijksuniversiteit Groningen. Haar debuutbundel Specimen kwam in oktober 2014 uit, als afsluiting van haar jaar als huisdichter van de universiteit. Ook won ze de verhalenwedstrijd van de Universiteitskrant, trad ze op bij Dichters in de Prinsentuin en Festival Hongerige Wolf. Lilian is de komende twee jaar stadsdichter van Groningen.

Recente Columns

Het succes van anderen
Lilian Zielstra
Het gaat niet om winnen
Marjolijn van de Gender
Een beetje bekend
Roos Vlogman
Gewoon doen
Lilian Zielstra
Uitleggen
Ezra Hakze
De springplank werkt
Maarten Buser

Word fanWord fan

Volg onsVolg ons

Powered by Passionate Bulkboek

Passionate Bulkboek ontwikkelt activiteiten voor jongeren met als doel hen te interesseren voor culturele uitingen in het algemeen en letteren in het bijzonder. Jongeren worden bereikt via educatieve projecten in het voortgezet onderwijs en vrijetijdsproducten die zich op dezelfde jongeren richten.

Lees Meer