Een Hydra, en andere gedichten

Aantal sterren
 

het valt niet uit te drukken in sterren
dit verlangen om herinneringen zo te schikken
dat er een nieuw heden ontstaat
hoe inkt zich volzuigt met papier
 
daar ligt de oever en daar schuilen de kinderen
met puntige stokken in het zomergras
ze verkopen wat ze slijpen 
 
maar jij verschuilt je in de waterput
olieblauwe kevers vallen in het witte zand
je denkt dat je ze kan ruiken
het is de zwangere geur van munt
 

Surfkamp
 
ik hield van het gestroomlijnde pak
dat je als een tweede huid van je af kon stropen
de luttele seconden dat ik als een bevende jezus
op het water stond
 
bijna verloor ik mezelf
aan de tanden van een snoek
die bellenblazend onder me door zwom
 
ik luisterde naar het geklingel van boten
tegen de steiger terwijl de man
in het oranje reddingsvest naar me toe gleed
 
op de oever wachtte mijn vader
hij had me ondanks de groeipijn
(geen samoeraizwaard dat je benen
in één vloeiende beweging wegmaait
maar een ijzeren staaf in het ruggenmerg)
het meer op gestuurd


Een Hydra
 
ik droom van een Hydra
waar een bebaarde Canadees
zich een zonneslag schreef
en met zevenentwintig engelen
het bed deelde
 
vannacht baadde mijn grootvader in de oceaan
zijn witte haar als een aureool in de golven
 
hij wil sterven, zei grootmoeder
en ze verschool zich in het helmgras
 
nu lijkt hij op een Spaanse schilder
hoe hij achteroverleunt in zijn stoel
met ogen als blinkende knopen
 
in de berm voor zijn huis
vond ik een merel met een gebroken bek
en ik twijfel nog steeds
of dat een voorteken was
 

De oppas
 
ik wandel over kiezels
tussen boomstronken
 
houd vijf katoenen jongleerballen
als de kussens van een kat
in mijn hand
 
elke zomer zie ik het harige wezen
vanachter het raam naar me staren
ik heb geen idee of het leeft en zo niet
welk kind zoiets beschouwt als speelgoed
 
ik dacht dat je voor mij kwam
hier in deze straat in dit lange rode huis
maar je vergist je van sleutel
wandelt rondjes om het park
met een zwart gekrulde jongen
 
in de badkamer loop ik mezelf tegen het lijf
tel de natte haren die swastika’s
vormen op de tegels en zing een lied 
 
nu gluur ik naar zijn halfnaakte zus
en blijken de puisten niet alleen op haar gezicht te zitten
 
ze walgde van de geoliede bodybuilders op tv
en ik zei: misschien is het mijn lichaam dat je zoekt


Rodos
 
ik voel je nog rillen
in het doosje in mijn handen
je hart als een minuscule radar
onder een laag van oranje veren
 
de hele weg van de Paradijsvogel
naar huis durfde ik amper te bewegen
 
in het gras langs het pad
liggen citroenen met zwarte spikkels
 
ik neem een foto van een mozaïek
wit-blauwe tegels
een negentiende-eeuws schip
 
die avond kregen we telefoon van opa
je was gestorven in zijn warme ruwe hand
nadat hij je kooi had schoongemaakt
 
daarna heeft hij een emmer koud water
over je heen gegooid
en zelfs even overwogen
je te vervangen door een dubbelganger
maar ook opa weet dat de walrus Paul niet is
 
ik huilde
niet omdat ik van je hield
maar omdat ik je nooit
uit je kooi heb gelaten
nooit je nagels heb geknipt
 
elke keer dat ik je zand ververste
plaatste ik je vlug op een oud stuk papier
ik was bang dat je er in die ene seconde
vandoor zou gaan en mij
als een idiote gevangenisbewaker zou achterlaten
 
die nacht droom ik in een vreemd hotelbed
hoe de citroenen beginnen te trillen
en hoe er uit het vruchtvlees
bekjes tevoorschijn komen 

uiteindelijk stijgen ze op en vliegen
als volmaakte kanaries
door de boomgaard
 
(het glaasje limoncello kregen we gratis
voor de fles moesten we betalen)
 
in het huis van mijn ouders
hoor ik nog steeds het nabeeld
van je getsjilp op mijn trommelvlies
 
het klinkt gedempt
alsof het uit de keuken komt
 
op de laatste dag van de reis
gaan we naar het strand
 
ik luister naar het doffe ritme
van voetstappen terwijl de schaduwen
langzaam paars worden
 
een jonge vrouw met ontblote borsten
speelt pinpong in de zee
 
ik sluit mijn ogen en zak weg
in een dieprode slaap
 
maar bij elke tik van haar palet
word ik even wakker

Met deze tekst won Mattijs Deraedt de tweede prijs bij Write Now! Leuven. Lees wat de jury van zijn gedichten vond in het juryrapport.

Recente De oogst

Amerika
Luuk van den Einden
Het veranderen
Aragorn Fuhrmann
Marmer
Marjolijn van de Gender
Regendagen
Anne Giesen
Gedichten
Emma van Hooff
Nu wachten we
Mathijs Hoogenboom
Dat is lang geleden
Pieter Olde Rikkert

Word fanWord fan

Volg onsVolg ons

Powered by Passionate Bulkboek

Passionate Bulkboek ontwikkelt activiteiten voor jongeren met als doel hen te interesseren voor culturele uitingen in het algemeen en letteren in het bijzonder. Jongeren worden bereikt via educatieve projecten in het voortgezet onderwijs en vrijetijdsproducten die zich op dezelfde jongeren richten.

Lees Meer