Tonie Mudde

In 2002 won hij Write Now! Den Haag met een kort verhaal. In maart 2010 verschijnt bij Uitgeverij Podium zijn debuutroman Spaghetti Spoetnik. Hoogste tijd voor een interview.

Wat gebeurde er na het winnen van Write Now! Den Haag? Werd je overstelpt met lucratieve aanbiedingen van uitgeverijen?
Geen miljoenendeals helaas. Maar de prijs gaf me wel degelijk een steuntje in de rug. Ik studeerde op dat moment lucht- en ruimtevaarttechniek. Af en toe schreef ik fictie, maar ik vond het moeilijk om in te schatten of het iets voorstelde. In mijn afstudeerjaar won ik Write Now! Den Haag en de Volkskrant Columnistenwedstrijd. Toen dacht ik: Hé, blijkbaar ben ik niet de enige die mijn verhalen leuk vindt. Na mijn afstuderen gooide ik het roer om. Ik werd fulltime schrijver en journalist.’

Inmiddels heb je ook twee populair wetenschappelijke boeken geschreven. Vanwaar de terugkeer naar fictie?
Ik zie het zelf niet als een terugkeer. Naast mijn journalistieke werk voor onder andere Quest ben ik altijd fictie blijven schrijven. Het duurde alleen even voordat ik het goed genoeg vond. Maar nu is hij er: mijn eerste roman, met excuses voor de vertraging.

Kun je iets vertellen over je roman Spaghetti Spoetnik?
Spaghetti Spoetnik gaat over de relatie tussen een stugge sterrenkundige en een brutale studente aan de fotoacademie. Twee tegenpolen dus. Ze hebben allebei op hun eigen manier moeite met lichamelijke intimiteit, met aanraking, met seks. Langzaam vervagen de grenzen. Tussen vriendschap en liefde, tussen liefde en chantage. Op www.toniemudde.nl kun je meer lezen over de roman.

Hoe heb je de weg naar de uitgever gevonden? Heeft het winnen van Write Now! hier aan bijgedragen?
Zo’n prijs staat natuurlijk goed in de begeleidende brief. Maar uiteindelijk draait het toch om de kwaliteit van de teksten die je opstuurt. Ik ben voor mijn boekenkast gaan staan en dacht: als deze uitgeverij die schrijvers publiceert, dan vinden ze mijn werk misschien ook wel interessant. Ik deed wat verhalen in een envelop, plakte er een postzegel op en een paar weken later kreeg ik een enthousiaste brief van Uitgeverij Podium.

Heb je altijd al schrijver willen worden?
Nee. Op de middelbare school had ik zelfs een hekel aan literatuur. Al die oeverloze discussies over wat de hooggeëerde schrijver zou hebben bedoeld met de tweede alinea op pagina 87, verschrikkelijk! Wis- en natuurkunde vond ik veel leuker. Ik was ervan overtuigd dat je alleen met exacte vakken de wereld beter kon begrijpen. Pas tijdens mijn studie lucht- en ruimtevaarttechniek in Delft raakte ik geïnteresseerd in literatuur. Waarschijnlijk omdat ik in Delft wel érg veel koude sommetjes voor de kiezen kreeg…

Hoe schrijf je? Zonder je je af, drink je erbij?
Ik zet een pot Earl Grey-thee, ga achter mijn bureau zitten en dan ga ik schrijven. Tien uur per week, geen uitzonderingen. Ik geloof niet dat inspiratie iets is waar je op moet wachten. Je moet gewoon je kont op de stoel houden, uren maken, dan komt die inspiratie vanzelf wel.

Wat zijn je plannen? Heb je al een idee voor een nieuwe roman?
Ideeën genoeg, maar ik ga eerst eens afwachten hoe Spaghetti Spoetnik wordt ontvangen…

Heb je nog tips voor jonge schrijvers?
Volg eens een cursus proza of scenarioschrijven. Van schrijven wordt vaak gedacht dat het een aangeboren gave is. Je kunt het of je kunt het niet. Onzin! Het is net als met muziek, sport of beeldende kunst: talent helpt, maar je kunt ongelooflijk veel bijleren. En laat je zeker niet ontmoedigen door een afwijzing of lauwe reactie van een uitgever. Ook The Beatles zijn ooit weggestuurd bij een auditie. De platenproducent vond dat gitaarbandjes uit de mode waren.